فتاح پیرویان Fattah Peiravian
برای شرکت ها کسب درآمد قابل توجهی از طریق اتحادیه ها کار دور از انتظاری نیست.
با این حال،درصد شکست در اتحادیه ها بسیار بالا است، درآمد زیادی را در معرض خطر قرار می دهد و زیان زیادی را ایجاد می کند.
چالش بزرگ مدیران این است که منافع شرکت را با منافع اتحادیه متمرکز سازند.
چنین تعدیلی می تواند تنها زمانی حاصل شود که مدیران توجه زیادی به ایجاد مدل مناسب کسب و کار مشترک داشته باشند.
در این مقاله، ما بینش ادبیات موجود را به سه مدل کسب و کار مشترک – به اشتراک گذاری، تخصص و تخصیص – می رساند که مدیران می توانند برای پاسخگویی به الزامات خاص اتحاد خود استفاده کنند.
از آنجا که ادبیات بینش محدودی در مورد چگونگی عملی کردن این مدل ها ارائه می دهد، مشخص مشخص است که مدیران باید در هنگام بهره برداری از هر یک از این مدل ها تمرکز کنند.
نتایج حاصل شده این است که انتخاب برای یک مدل کلی کسب و کار در اغلب موارد نسبتا ساده است
اما عملیات سازی از مدل های کسب و کار نیازمند ترکیبات پیچیده تر از تکنیک های مدیریت است.
در نهایت، نشان داده شده است که چگونه سه مدل کسب و کار مشترک می تواند برای ساخت مدل های ترکیبی استفاده شود.
