دنیای مجازی شاید بهعنوان زندگی دوباره یا زندگی دوم جذاب باشد اما آیا این واقعاً زندگی دوم است یا دوپاره شدن زندگی واقعی؟
صرف زمان غالبی در فضای مجازی و بازماندن از واقعیت و تکهای از خود را در محیط مجازی رهاکردن شاید بهراحتی زندگی دوم نام نگیرد.
علیالظاهر میان فرورفتن به زندگی مجازی با ایدههای افلاطونی یا مسیحی شباهتی وجود داشته باشد، اما این بار نه به خاطر وصول به عالم ایدهها و یا توجه به عالم معنا و روح و آخرت که صرفاً برای تخدیر و فراموش کردن محدودیتهای کالبد است که انسان تن را تحقیر میکند و به محاق میکشاند.
فتاح پیرویان Fattah Peiravian