فتاح پیرویان Fattah Peiravian
صنعت ساخت یکی از صنایع مهم ایران به شمار می رود که متأسفانه برخلاف پتانسیل بالایی که برای ایجاد اشتغال و افزایش تولید ناخالص ملی دارد، نتوانسته است وظایف خود را آنچنان که شایسته است در بخش ملی، منطقه ای و فرامنطقه ای به انجام برساند؛ به نحوی که سهم ایران در حال حاضر در صنعت ساخت در عرصه منطقه ای و بین المللی ناچیز است و به هیچ وجه این سهم متناسب با توانمندی ها و پتانسیل های موجود و شرایط ویژه جغرافیایی نیست. بنابراین ضروری است که ابعاد مختلف صنعت ساخت در ایران شناسایی شده و عملکرد آن نیز مورد ارزیابی قرار گیرد. در این مقاله، ابتدا با بهره گیری از رویکرد خوشه و روش کیفی دلفی به شناسایی خوشه ساخت ایران پرداخته و سپس با استفاده از روش الماس پورتر، عملکرد و رقابت پذیری صنعت ساخت ایران مورد ارزیابی قرار می گیرد و در پایان با استفاده از نظرات خبرگان و تجربیات سایر کشورها، راهکارهایی به منظور بهبود وضعیت این صنعت در ایران ارائه میگردد
نقشه خوشه ساخت ایران به صورت زیر ارائه گردیده است:
ارائه راهکارها
همانگونه که نتایج این تحقیق نشان داد، رقابتپذیری صنعت ساخت ایران در وضعیت مطلوبی به سر نمیبرد و الزم است تا راهکارهایی به منظور ارتقای سطح رقابتپذیری آن ارائه شود.
خوشه ها از سه راه میتوانند رقابتپذیری را ارتقاء دهند:
۱-افزایش بهره وری شرکت ها،
۲-جهت دهی و افزایش سرعت نوآوری که خود موجب افزایش بهره وری در آینده خواهد شد،
۳-تحریک برای شکل گیری مشاغل و بنگاه های جدید
