ماه دختر فداکار عاشقی است با دلی بی قرار در گریبانی سپید که هر شب از خود می گذرد، برپا می ایستد و راه رقیب را روشن میکند تا دست دختر سیاه شب را در دستان خورشید بگذارد......

پلنگ من، دل مغرورم پرید و پنجه به خال زد که عشق ماه بلند من ورای دست رسیدن بود